عزیزانم که در اقصی نقاط ایران و جهان زنگی میکنید حتما بعد از مشاهده این تصاویر نظراتتان را برایم بنویسید.

این خانه مسکونی یکی از قدمی ترین خانه های محل لیاسی است.

سالهاست متروک مانده است و آخرین فردی که در آن میزیسته که ما به یادمان هست خانم مرحوم  سکینه اباجی بوده است که سالهاست به رحمت ایزدی پیوسته است.

آن چه از فرزندانش میدانم فرزند ذکورش در زیرآب ساکن است.


اینتصویر  مربوط است به خانه قدیمی آقای رمضان یعقوبی لیاسی

 سه فاکتور خانه های روستایی در این خانه مشهود است.

1-سقف یا شیروانی این خانه از "لت" است.

2-دود ناشی از پخت و پز در کلابونه آن بر روی دیوار کاملا مشخص و مشهود است.

3- در معماری قدیمی به خاطر کم کردن اتلاف انرژی از پنجره ها(لجونبر) و در های کوچک استفاده می شده است.


دوستانی که به باغگلو میرفتند این صحنه احتمالا برایشان خاطره انگیز است

این تصویر زیر آستانه لیاسی پشت خانه قربان بابایی را نشان میدهد که مرحوم قربان بابایی آن را ساخته و گل زده است.


جلوی مسجد لیاسی

بک گراند محل لیاسی غوطه ور در سرسبزی تابستانی.


پختن برنج برای مراسم یادبود در محل لیاسی

در تکی پیش


(کلو ) گوساله در انتظار آمدنش مادرش از چرا


مرکز محل لیاسی در یک روز زیبای تابستانی.


پشت درمانگاه محل ولنی

مکانی است بسیار جالب و سرسبز  که بیشتر ین اوقات فراقت محلیان در آنجا سپری میشود.


کوچه پس کوچه های ولنی


قسمت مرکزی محل ولنی

که با تلاش روستاییان زحمتکش محل وسایل نقلیه تا انتهای محل نیز تردد می کند.


منزل زنده یاد علی اصغر یعقوبی که توسط فرزندانش نوسازی شده است.


قسمتهایی از محل لیاسی

مربوط به جناب شکرالله رضایی و جناب یدالله  علیپور.


محل سکونت ساکنان نسل قبل لیاسی

این مکان مربوط است به حسین فرزند علی نقی که تا دودهه پیش همسرش معروف به علق حسین زن

در آنجا می زیسته است.